Posle predivnih fotografija sa teleskopa HABL, objavljenih u članku od 12 januara 2026, bilo bi interesantno objasniti kako se te fotografije snimaju i obrađuju i šta su one u stvari. Naime, kada bi se moglo pogledati kroz (nepostojeći) okular Habla, slika koju bi smo videli najčešće ne bi imala puno sličnosti sa onima koje se distribuiraju kao „HUBLE IMAGE“. Razlog je u načinu snimanja i načinu obrade koji je veoma složen iz više razloga.
Nova posmatranja spiralne galaksije Circinus, udaljene oko 13 miliona svetlosnih godina, pomoću svemirskog teleskopa Džejms Veb pružila su najdetaljniji do sada pogled u neposredno okruženje njene centralne supermasivne crne rupe. Korišćenjem napredne infracrvene interferometrije, astronomi su po prvi put iz svemira uspeli da razdvoje izvore toplotne emisije i pokažu da najveći deo vruće prašine direktno učestvuje u „hranjenju“ crne rupe.
Ova nova slika NASA-inog Svemirskog teleskopa Hubble prikazuje jedan mlaz plina koji kroz tamno prostranstvo brizga iz zvijezde u nastanku. Sjajne ružičaste i zelene mrlje koje se ovom slikom protežu dijagonalno, nose oznaku HH 80/81: to je par objekata tipa Herbig-Haro (HH), koje je Hubble već promatrao 1995. g. Mrlja gore lijevo je dio HH 81, dok je taj donji duguljasti oblak dio HH 80.
Većina nas je čula za ideju da se univerzum širi ubrzano, pokretan misterioznom silom poznatom kao „tamna energija“. Ova teorija je postala standardni model kosmologije. Ali, novo otkriće o supernovama — kosmičkim „metarskim štapovima“ — dovodi u pitanje čitav ovaj model i otvara mogućnost da priču o univerzumu moramo pisati iznova.
Istoričar Juval Noa Harari postavlja uznemirujući paradoks našeg doba: kako je moguće da je vrsta koja je sletela na Mesec, dešifrovala DNK i podelila atom istovremeno na ivici samouništenja? Sa svim našim znanjem, suočavamo se sa pretnjama poput ekološkog kolapsa i razvijamo tehnologije kao što je veštačka inteligencija (AI), koje bi mogle da nam se otmu kontroli i porobe nas. Problem, tvrdi Harari, nije u našoj prirodi, već u informacijama kojima hranimo svoj um.
Snimak svemirskog teleskopa Džejms Veb (STDžV) prikazuje region svemira ispunjen sitnim galaksijama. Četiri izuzetno male galaksije, koje na slici izgledaju poput svetlih tačaka, obeležene su kvadratima, dok crne oblasti označavaju delove neba koji nisu bili posmatrani.
Univerzum je ispunjen objektima koji prkose našim očekivanjima i testiraju granice našeg razumevanja. Koliko je kosmos zaista čudan? Otkrijmo zajedno neke od njegovih najbizarnijih i najmisterioznijih stanovnika.
Lansiran je 24. aprila 1990. godine na svemirskoj letelici Discovery kao zajednički projekat NASA i ESA.Od tada je napravio skoro 1,7 miliona posmatranja i skenirao oko 55.000 nebeskih objekata, doprinoseći sa 22.000 naučnih radova, citiranih više od 1,3 miliona puta.
Jedan novi filmić prikazuje promjene ostatka Keplerove supernove, bilježene NASA-inim Rendgenskim opservatorijem Chandrom tijekom više od dva i pol desetljeća.
KOJI TELESKOP DA KUPIM?
