Ova nova slika NASA-inog Svemirskog teleskopa Hubble prikazuje jedan mlaz plina koji kroz tamno prostranstvo brizga iz zvijezde u nastanku. Sjajne ružičaste i zelene mrlje koje se ovom slikom protežu dijagonalno, nose oznaku HH 80/81: to je par objekata tipa Herbig-Haro (HH), koje je Hubble već promatrao 1995. g. Mrlja gore lijevo je dio HH 81, dok je taj donji duguljasti oblak dio HH 80.
Većina nas je čula za ideju da se univerzum širi ubrzano, pokretan misterioznom silom poznatom kao „tamna energija“. Ova teorija je postala standardni model kosmologije. Ali, novo otkriće o supernovama — kosmičkim „metarskim štapovima“ — dovodi u pitanje čitav ovaj model i otvara mogućnost da priču o univerzumu moramo pisati iznova.
Istoričar Juval Noa Harari postavlja uznemirujući paradoks našeg doba: kako je moguće da je vrsta koja je sletela na Mesec, dešifrovala DNK i podelila atom istovremeno na ivici samouništenja? Sa svim našim znanjem, suočavamo se sa pretnjama poput ekološkog kolapsa i razvijamo tehnologije kao što je veštačka inteligencija (AI), koje bi mogle da nam se otmu kontroli i porobe nas. Problem, tvrdi Harari, nije u našoj prirodi, već u informacijama kojima hranimo svoj um.
Snimak svemirskog teleskopa Džejms Veb (STDžV) prikazuje region svemira ispunjen sitnim galaksijama. Četiri izuzetno male galaksije, koje na slici izgledaju poput svetlih tačaka, obeležene su kvadratima, dok crne oblasti označavaju delove neba koji nisu bili posmatrani.
Univerzum je ispunjen objektima koji prkose našim očekivanjima i testiraju granice našeg razumevanja. Koliko je kosmos zaista čudan? Otkrijmo zajedno neke od njegovih najbizarnijih i najmisterioznijih stanovnika.
Lansiran je 24. aprila 1990. godine na svemirskoj letelici Discovery kao zajednički projekat NASA i ESA.Od tada je napravio skoro 1,7 miliona posmatranja i skenirao oko 55.000 nebeskih objekata, doprinoseći sa 22.000 naučnih radova, citiranih više od 1,3 miliona puta.
Jedan novi filmić prikazuje promjene ostatka Keplerove supernove, bilježene NASA-inim Rendgenskim opservatorijem Chandrom tijekom više od dva i pol desetljeća.
U sunčevoj konjunkciji Mars je 9. januara ’ 26. godine zašao iza Sunca. Radio-talasi između Zemlje i Marsa prolaze kroz Sunčevu koronu – ekstremno vrelu, jonizovanu plazmu koja izaziva fazni šum, frekvencijsko rasipanje, disperziju signala i povremeni gubitak paketa podataka.
KOJI TELESKOP DA KUPIM?
