Ove nedjelje, JAXA-ina svemirska letjelica Hayabusa2, koja je prije nekoliko godina istraživala asteroid Ryugu, proletjela je i pokraj malog asteroida 98943 Torifune*, dugog samo oko 450 m. Slično Itokawi, kojega je bio posjetio njen prethodnik Hayabusa, i Torifune je očigledno kontaktni dvojni asteroid, koji je usto i gomila krša, a ne dva priljubljena monolitna tijela. Susret sonde i asteroida se zbio na oko 100 milijuna kilometara od Zemlje. Torifune je jedan od apolonskih asteroida, tj. riječ je o tijelu koje presjeca orbitu Zemlje. Za jedan obilazak oko Sunca mu trebaju 383 dana.
Ali na nezamislivo kratak trenutak, najtoplija materija koju su ljudi ikada stvorili i izmerili ne pojavljuje se u dalekoj galaksiji. Pojavljuje se ovde — na Zemlji.
Kada postavimo pitanje koliko planeta sličnih Zemlji postoji u kosmosu, iskren naučni odgovor glasi: zavisi koga pitate. Procene ozbiljnih istraživača variraju u neverovatnom rasponu od preko dvadeset redova veličine. Na jednom kraju spektra nalazi se brojka jedan — mi sami — dok se na drugom kraju pominje cifra koja se približava sto kvintiliona.
Poučen lekcijom sa profesorom Milanom, odlučio sam da promenim taktiku. Sledeći put kada sam razgovarao sa AI-jem, više nisam tražio aplauz ni potvrdno klimanje glavom. Umesto toga, postavio sam stroga, eliminaciona pitanja o modernoj i vrlo spekulativnoj QIFT (Kvantnoj informacionoj teoriji polja) i njenim različitim varijacijama (poput ICQFT ili pristupa preko Fisher-ove informacione geometrije).
Dosadašnja istraživanja dubokog svemira otkrila su preko 6.000 egzoplaneta koje kruže oko dalekih sunaca. Među ovim svetovima, oko 40 je identifikovano kao stenovito, približne mase i veličine Zemlje, i smešteno u nastanjivu zonu – onaj „zlatni pojas“ gde temperature omogućavaju postojanje tečne vode na površini.
Najnoviji podaci sa moćnih X-ray teleskopa donose senzaciju: naša galaksija je šira nego što smo verovali. Podaci sugerišu da se spiralni krakovi pružaju dalje u mrak svemira, čineći naš kosmički dom prostranijim nego što su to stari modeli predviđali.
Zamislite noć u kojoj podižete pogled ka nebu, a umesto drevnih sazvežđa vidite neprekidnu, svetlucavu mrežu mašina. Ovo više nije scenario iz naučnofantastičnih romana, već realnost na koju upozorava najnovija studija Evropske južne opservatorije (ESO). Naučnici su izdali alarmantno upozorenje: astronomija se suočava sa "egzistencijalnom pretnjom". Noćno nebo, prirodni prozor u univerzum koji je oblikovao ljudsku civilizaciju milenijumima, ubrzano se transformiše u privatizovanu industrijsku zonu.
KOJI TELESKOP DA KUPIM?
