Tekst pod naslovom „Bernard Šo i ćirilica“ koji je objavljen u Politici i tematizuje navodne istorijske veze irskog pisca i nobelovca s, kako kažu, „njegovom omiljenom“, srpskom azbukom, sadrži više netačnih, sumnjivih i neproverivih podataka. Autor teksta tvrdi da je Šo u svom testamentu „zaveštao 367.000 funti, što je oko 48 miliona dinara, onome ko pojednostavi englesku abecedu po uzoru na srpsku azbuku“ i zaključuje da je „ova vredna nagrada i posle više decenija ostala neuručena jer se još uvek nije pojavio neki ‘britanski Vuk Karadžić‘“. Pretražili smo sva Šoova dela kako bismo ustanovili ima li istine u ovome.
Sa nadahnućem pripovedača i metodičnošću naučnika dr Igor Rudan beleži upečatljive, poučne i predivno stilizovane priče o medicini, nauci, istoriji i filozofiji globalnog zdravlja.
150 kilometara severno od Las Vegasa, u Nevadi, nalazi se suvo jezero Grum, pored koga je vojna oblast o kojoj nikakve informacije ne izlaze u javnost, pa čak ni naziv; zato se, prosto, koristi ime Oblast 51. Ako pokušate da nepozvani priđete, može čak da vam se dogodi da to platite glavom jer okolo postoje mrtve straže (slika 1). Ipak sa pristojne udaljenosti imate pravo da “parite oči”, pošto ćete u centru oblasti videti vazduhoplovnu bazu u kojoj je još sredinom 50-tih godina testiran špijunski avion U2. Ova baza, čija je mapa na slici 2, na satelitskom snimku (slika 3) je zaokružena. Dobra infrastruktura vojnih objekata, udaljenost od očiju javnosti i povoljna konfiguracija okolnog terena, sa dosta isušenih jezera koja sad služe kao prirodni aerodromi, učini- li su da ovo postane matična oblast za vojnu proizvodnju i istraživanja koja zahtevaju visok stepen tajnosti.
Od starine, vijenci su simbolizirali ciklično smjenjivanje života, smrti i ponovnog rađanja. Zbog toga je posve prikladno da jedno od najboljih mjesta na kojima astronomi mogu doznati više o zvjezdanom životnom ciklusu nalikuje ogromnom blagdanskom vijencu.
Preplitanje (eng. entanglement) je jedan od najzbunjujućih aspekata kvantne mehanike. Isprepletanost omogućava česticama da trenutno komuniciraju na ogromnim udaljenostima, kršeći pravilo da je brzinu svetlosti najveća moguća brzina. Nameće se ideja da bi isprepletanost mogla da omogući komunikaciju nadsvetlosnom brzinom. Da li je tako? Odgovor ćete naći u ovom tekstu. A ako vam se ne čita, odmah ćemo vam reći. Ne omogućavaju. Sledi zašto.
U petak, 20. decembra, baš dan pred početak zime, u pab kafeu Zenit, u Novom Sadu, održan je sedmi kviz studenata fizike novosadskog PMF. Jednog dana svi ti studenti će sa nostalgijom pričati nekim novim mladim ljudima: „E a kad smo mi bili mladi, imali smo kviiiz! Što je to bio dobar kviz! Pravila su ga ona dva profesora što sad idu u penziju“.
Ono kad te poslodavac pošalje na posao koji će trajati devet dana, a tamo zaglaviš mjesecima i mjesecima. Upravo se to dogodilo američkim astronautima. Butch Wilmore i Sunita Williams u srpnju 2024. su Boeingovim svemirskim brodom Starliner krenuli na devetodnevnu test misiju ka Međunarodnoj svemirskoj postaji. Starliner je uspješno pristao na ISS. Problemi i odiseja dvoje astronauta tada je tek započela.
Male primordijalne crne rupe bi prema našim teorijama bile stvorene u velikim fluktuacijama gustine energije u vrlo ranom univerzumu. Njihova masa bi mogla biti između Planck-ove mase od 10-5 grama do nekoliko sunčevih masa. Primordijalne crne rupe manje mase bi mogle biti primećene preko njihovog Hawking-ovog zračenja, a one masivnije preko efekata gravitacionog sočiva. Najveći problem sa njima je što one do sada nisu primećene u astrofizičkim posmatranjima.
Prvo bi trebalo uspostaviti stalno naseljenu bazu na Mesecu i tamo tokom decenija skupiti iskustva života u maloj zatvorenoj sredini. Uslovi na Mesecu su teži zbog ekstremnijih temperatura a prednost je blizina Zemlje. Tako da sa opremom proverenom i dokazanom na Mesecu, može se ići na Mars.