Tokom određenih perioplanda orbita Zemlje se presjeca sa brojim meteorskim potocima - rojevima. Jeda dio meteorita potjeće i iz asteroidnog pojasa gdje se sudarima većih fragmenata asterioda stvaraju manji koji se pod utjecajem gravitacionih sila (planeta) šire u prostoru. Tako nasteju meteorski potoci. Jeda dio nastaje i kao ostatak čestica koje ostavljaju komete. Svaki put kada se približi Suncu komet za sobom ostavlja potok svojih ostataka - kamenčića i čestica prašine koji nastavljaju put istom orbitom kao i komet. Zemlja u susretu i sa  jednim i sa drugim dobija nebeski vatromet koji u odredjenim datimama dostižu svoj maksimum.

U noćima maksimuma se čini da svi opažei meteori izljeću iz jedne tačke na nebu - tu tačku nazivamo radijat. U ovisnosti gdje ta tačka tj u kom je sazvježđu,  prema  njemu se i daju nazivi meteoritskih rojeva. Perzeidi su godišnja kiša meteora koja se javlja između početka sedmog i polovice osmog mjeseca s maksimumom aktivnosti 11. ili 12. augusta. Jedan od ta dva dana Zemlja nas na svojoj putanji provede kroz najgušći dio Perzeidskog potoka. On potječe od kometa 109P/Swift-Tuttle koji kruži oko Sunca u eliptičnoj orbiti s periodom od oko 130 godina.